Laughing Meme Boy – Arun Kumar
इन्टरनेटले उनलाई एउटा हाँसोका कारण चिन्यो। लाखौँ मानिसले उनको अनुहार मेमे, रिल्स र reaction भिडियोमा देखे। तर त्यही हाँसोको पछाडि एउटा यस्तो संघर्ष लुकेको थियो, जसबारे धेरैलाई थाहा थिएन।
आर्थिक अभावका कारण कक्षा ४ मै पढाइ छाड्न बाध्य भएका ‘Laughing Meme Boy’ का रूपमा चर्चित अरुण कुमारले १८ वर्षको उमेरमा कक्षा १० उत्तीर्ण गरेका छन्। सन् २०२६ मा आएको यो सफलताले अरुणलाई केवल इन्टरनेटको भाइरल अनुहारबाट एउटा प्रेरणादायी कथाको पात्र बनाएको छ।
अरुण करिब १० वर्षका हुँदा परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर थियो। परिस्थितिले उनलाई विद्यालयबाट टाढा बनायो। पढाइ जारी राख्ने चाहना हुँदाहुँदै उनले कमाउन सुरु गर्नुपर्यो। पछि उनी नेहरू नामका स्थानीय ट्रक चालकसँग क्लिनरको काम गर्न थाले।
सडक, ट्रक र काम नै उनको दैनिक जीवन बने। विद्यालय भने धेरै टाढाको कुरा भइसकेको थियो। तर त्यही ट्रक यात्राले एक दिन उनको जीवनमा अप्रत्याशित मोड ल्याइदियो।
एक दिन ट्रक यात्राका क्रममा उनीहरू चिया पिउन रोकिएका थिए। त्यही बेला नेहरूले अरुण खुलेर हाँसिरहेको छोटो भिडियो खिचे। करिब १५ सेकेन्डको त्यो भिडियो सामाजिक सञ्जालमा पुगेपछि तीव्र रूपमा फैलियो।
अरुणको स्वाभाविक हाँसो मानिसलाई यति मन पर्यो कि उनको अनुहार reaction भिडियो, reels र memes मा प्रयोग हुन थाल्यो। केही समयमै उनी इन्टरनेटमा ‘Laughing Meme Boy’ का रूपमा परिचित भए। तर उनको भाइरल सफलताभित्र एउटा विडम्बना थियो। हजारौँ मानिसले उनको भिडियोमा लेखेका टिप्पणी अरुण आफैं पढ्न सक्दैनथे।
अरुणले आफ्नो भिडियोमा आएका कमेन्टसमेत पढ्न नसकेको देखेपछि नेहरूले उनको शिक्षाबारे गम्भीर रूपमा सोच्न थाले। नेहरू स्वयं पनि पारिवारिक परिस्थितिका कारण कलेजको पढाइ बीचमै छाडेका व्यक्ति भएको बताइएको छ। आफूले भोगेको अधुरो शिक्षाको अनुभव अरुणको जीवनमा दोहोरिन नदिन उनले एउटा निर्णय गरे, अरुणलाई फेरि पढाउने।
अरुणका लागि नियमित विद्यालय फर्किन सहज थिएन। काम पनि गर्नुपर्थ्यो, पढाइ पनि अगाडि बढाउनुपर्थ्यो। त्यसैले उनीहरूले उपलब्ध परिस्थितिलाई नै अवसर बनाए। लामो सडक यात्राबीच ट्रकको क्याबिन उनीहरूको कक्षाकोठा बन्यो।
नेहरूले अरुणका लागि किताब किने। अक्षरदेखि आधारभूत गणितसम्म सिकाए। परीक्षा शुल्क तिरे र कक्षा १० को परीक्षा बाह्य उम्मेदवारका रूपमा दिन आवश्यक प्रक्रिया मिलाउन सहयोग गरे। जहाँ अरूका लागि ट्रक केवल यात्राको साधन थियो, अरुणका लागि त्यही ठाउँ भविष्य बदल्ने विद्यालय बनिरहेको थियो।
वर्षौँदेखि छुटेको पढाइ फेरि सुरु गर्नु सजिलो थिएन। त्यसमा कामको जिम्मेवारी पनि थियो। तर अरुणले हार मानेनन्। काम र पढाइलाई सँगसँगै अगाडि बढाउँदै गरेको मेहनत अन्ततः सफल भयो। सन् २०२६ मा अरुणले कक्षा १० उत्तीर्ण गरे।
कुनै समय कक्षा ४ मै रोकिएको उनको पढाइ अब एउटा महत्वपूर्ण मोडसम्म पुगेको छ। इन्टरनेटले पहिले उनलाई उनको हाँसोका कारण चिनाएको थियो। अहिले त्यही अनुहार फेरि चर्चामा छ तर यसपटक कारण मेमे होइन, मेहनत र शिक्षा हो।
अरुणको सफलता उनको संघर्षको कथा मात्र होइन। यो नेहरूजस्ता एक व्यक्तिले कसैलाई दिएको साथ, समय र विश्वासले जीवनको दिशा कति बदल्न सक्छ भन्ने उदाहरण पनि हो।
उनले अरुणलाई केवल किताब किनिदिएनन्। पढ्ने अवसर दिए, सिकाए र आफूले पूरा गर्न नसकेको शिक्षाको यात्रामा अरुणलाई अगाडि बढ्न प्रेरित गरे।
अरुणको कथा परिस्थितिका कारण पढाइ छुटेपछि पनि फेरि सुरु गर्न सकिन्छ भन्ने सन्देश दिन्छ। सुरुवात ढिलो हुन सक्छ, बाटो फरक हुन सक्छ र कक्षाकोठा विद्यालयभित्रै हुनुपर्छ भन्ने पनि छैन।
कहिलेकाहीँ एउटा ट्रकको क्याबिनबाट सुरु भएको पढाइले पनि भविष्यको ढोका खोल्न सक्छ। इन्टरनेटमा अरुणको हाँसो अझै मेमे र कमेडी भिडियोमा देखिइरहला। तर अब त्यस अनुहारसँग एउटा अझ शक्तिशाली परिचय जोडिएको छ, कक्षा ४ मै रोकिएको पढाइबाट फर्केर कक्षा १० पास गर्ने अरुण कुमार।
