दुर्घटनापछि पक्षाघात भएकी जेसिका ताविलको कथा: डरबाट सुरु भएको अनुभव बन्यो जीवनको सुन्दर सम्झना

Jessica Tawil experiences standing and taking steps with the support of a robotic exoskeleton, years after a spinal cord injury.

रोबोटको सहारामा पाइला चाल्दा जेसिकाले सम्झिइन् १६ वर्षकी आफूलाई

रोबोटिक उपकरणको सहारामा उभिएर पाइला चाल्दा जेसिका ताविललाई आफ्नै किशोरावस्थाको सम्झना आयो। वर्षौँअघि दुर्घटनाले बदलिएको जीवन र त्यसपछिका अनुभवबीच उनले १६ वर्षकी आफूलाई फेरि महसुस गरिन्।

लेबनानी-अमेरिकी कन्टेन्ट क्रिएटर जेसिकाले यो भावुक क्षण सामाजिक सञ्जालमा साझा गरेकी छन्। शरीरमा लगाइने ‘रोबोटिक एक्सोस्केलेटन’ ले उनलाई उभिन र पाइला चाल्न सहयोग गरेको थियो।

सुरुमा उनलाई डर लागेको थियो। तर उपकरणसँग अभ्यस्त हुँदै जाँदा त्यही अनुभव उनको जीवनको एउटा अविस्मरणीय क्षण बन्यो।

भिडियोसँगै लेखेको सन्देशमा उनले करिब दस वर्षपछि आफूभित्रकी १६ वर्षीया जेसिकालाई फेरि भेटेजस्तो भएको बताएकी थिइन्। जीवनका अनेक अनुभवले बदले पनि आफ्नो त्यो पुरानो स्वरूप अझै आफूमै रहेको उनको अनुभूति थियो।

जेसिका सन् २०१४ मा कार दुर्घटनामा पर्दा १६ वर्षकी थिइन्। दुर्घटनामा मेरुदण्डमा चोट लागेपछि उनको शरीरको तल्लो भाग पक्षाघात भयो। त्यसयता उनले हिँडडुलका लागि ह्विलचेयर प्रयोग गर्दै आएकी छन्।

यी वर्षहरूमा उनले आफ्नो दैनिक जीवन र ह्विलचेयर प्रयोग गर्दाका अनुभव सामाजिक सञ्जालमा बाँड्दै आएकी छन्। आफ्ना भोगाइलाई आफ्नै आवाजमा सुनाउँदै उनले दर्शकसँग सम्बन्ध बनाएकी छन्।

रोबोटिक उपकरणको सहारामा पाइला चाल्ने अवसर त्यही यात्राको अर्को विशेष अनुभव बन्यो।

Jessica Tawil shares a special moment near Dubai’s Burj Khalifa. “If you needed a reminder not to take your health for granted, let this be it. This was probably one of the most beautiful moments of my life,” she wrote on Instagram. Photo: Jessica Tawil/Instagram.

ती पाइलापछिको तयारी

उपकरण लगाएर उभिनुअघि जेसिकाले आवश्यक परीक्षण र शरीरको नापजाँच गराएकी थिइन्। उपकरण उनको शरीरमा ठीकसँग मिल्नुपर्थ्यो। त्यसलाई कसरी चलाउने भन्ने पनि सिक्नुपर्थ्यो।

भिडियोमा देखिएको भावुक क्षणसम्म पुग्न तयारी, निर्देशन र नयाँ उपकरणसँग परिचित हुने प्रक्रिया जोडिएको थियो।

त्यसपछि उनले शरीरलाई रोबोटिक संरचनाको सहारामा उभ्याइन् र पाइला चालिन्। वर्षौँपछि यसरी उभिन पाउनु उनका लागि कति अर्थपूर्ण थियो भन्ने उनको प्रतिक्रियामा झल्किन्थ्यो।

एक्सोस्केलेटन शरीरबाहिर लगाइने यान्त्रिक संरचना हो, जसले उभिन र हिँड्ने चालमा सहयोग गर्छ। जेसिकाले चालेका पाइला पनि उपकरणकै सहायतामा सम्भव भएका थिए। यसले उनको पक्षाघात निको भएको अर्थ दिँदैन।

तर त्यो सहयोगले उनलाई आफूले लामो समयदेखि चाहेको एउटा अनुभव दियो। त्यस क्षणको खुसी उनको जीवनमा आफ्नै महत्त्व बोकेर रह्यो।

आफ्नो स्वास्थ्यको कदर गर्न आग्रह

दुबईको बुर्ज खलिफा आसपास खिचिएको तस्बिर इन्स्टाग्राममा साझा गर्दै जेसिकाले स्वास्थ्यको महत्त्व सम्झाउने सन्देश पनि लेखेकी छन्।

उनले आफ्नो स्वास्थ्यलाई सामान्य ठानेर बेवास्ता नगर्न आग्रह गर्दै उक्त क्षणलाई जीवनका सबैभन्दा सुन्दर अनुभवमध्ये एक भनेकी छन्।

उनको सन्देशमा आफूले पाएको अवसरप्रतिको कृतज्ञता झल्किन्छ। अरूका लागि दैनिक जीवनको सामान्य गतिविधि लाग्न सक्ने कुरा उनका लागि गहिरो भावनासँग जोडिएको थियो।

जेसिकाको भिडियोले सन् २०२५ को अक्टोबरमै सञ्चारमाध्यमको ध्यान खिचेको थियो। सन् २०२६ को अक्टोबरमा उनको अनुभव फेरि चर्चामा आएको हो।

उनको कथामा दुर्घटनाअघिकी किशोरीका सम्झना छन्। त्यसपछिका वर्षहरूमा हुर्किएकी, सिकेकी र आफ्ना अनुभव सुनाइरहेकी जेसिका पनि छन्।

रोबोटको सहारामा चालेका ती पाइला यही जीवनयात्राको एउटा प्रिय सम्झना बने जहाँ सुरुको डर बिस्तारै आश्चर्य र खुसीमा बदलियो।